مطالب و نوشته‌های اخیر | آرشیو

شعرهایی از میثم ریاحی در

شعرهایی از میثم ریاحی در "کتاب هفته خبر "

شعرهایی از میثم ریاحی را در شماره 171 (هفته چهارم مهر ماه 1396 ) کتاب هفته خبر ، مجله ای درباره ادبیات ، فرهنگ ، هنر ، جامعه و ... بخوانید . کتاب هفته خبر با صاحب امتیازی و مدیر مسئولی حسین واحدی پور و دبیری بخش ادبیات سید فرزام حسینی شنبه هر هفته منتشر می شود.

سه شعر از میثم ریاحی در مجله قلمیاران

سه شعر از میثم ریاحی در مجله قلمیاران

سه شعر از میثم ریاحی در بخش "کافه شعر" شماره شهریور ماه 1396 ماهنامه سراسری فرهنگی اجتماعی قلمیاران منتشر شده است .

شعری برای مقام شهید از میثم ریاحی 
در خبرگزاری ایسنا 
به مناسبت شهادت محسن حججی

شعری برای مقام شهید از میثم ریاحی در خبرگزاری ایسنا به مناسبت شهادت محسن حججی

مانندِ قَطعیتِ درخت
می میری   /   تا زنده بمانی برای من
تا چشمه ای بزرگ
در چشمه ای بزرگ
غرق باشد

نقدی بر شعر میثم ریاحی در
«کلمات بیش از آدمی رنج می‌برند»
آنتولوژی شعر شاعران معاصر

نقدی بر شعر میثم ریاحی در «کلمات بیش از آدمی رنج می‌برند» آنتولوژی شعر شاعران معاصر

هفت: بافتارهای منفرد؛ میثم ریاحی، آرش نصرت اللهی، شهرام پور رستم، کروب رضایی، حسین طوافی، مزدک پنجه‌ای، محسن موسوی میرکلایی، بهنام فرخی، موسی زنگنه، هوشنگ رئوف، حمید آل یوسف و احمد فریدمند. جذابیت‌های کلامی-لفظی، زبان فرمی، مضامین عاشقانه همراه با حس‌های نوستالژیک که گاه از زاویه عصیان به آن نگریسته شود در توصیف شعر این دسته از شاعران آمده است.

آثار میثم ریاحی | آرشیو

prev
next

انتخاب شعری از میثم ریاحی در آنتولوژی گزاره های پیوست علی باباچاهی 90 سال شعر نو پارسی
29 اردیبهشت ماه 1394

"گزاره های پیوست " آنتولوژی 90 سال شعر نو پارسی است که استاد علی باباچاهی آن را گردآوری کرده است . شعری از مجموعه "ماه ، حلقه ی بی انگشت " میثم ریاحی با نام "گناه " در صفحه 525 این مجموعه 622 صفحه ای آمده است . ذیل این مطلب متنی از فرهاد کریمی را در رابطه با این مجموعه بخوانید که در روزنامه آرمان متشر شده است :

اما تو چیز دیگری!

نگاهی به  " گزاره های پیوست "

( 90 سال شعر نو پارسی ) / اثر علی باباچاهی

-فرهاد کریمی :

در زمینه نقد و پژوهش و آنتولوژی شعر نو فارسی آثاری معتبر و مرجع نوشته و پرداخته شده است: «طلا در مس، براهنی» ـ «هلاک عقل به وقت اندیشیدن، یدا... رویایی» ـ «شعر امروز از آغاز تا امروز، محمدحقوقی» ـ «ادوار شعر فارسی، شفیعی کدکنی» ـ «چشم‌انداز شعر نو فارسی، عبدالحسین زرین‌کوب» ـ «تاریخ تحلیلی شعر نو، شمس لنگرودی». در سال‌های اخیر اما «گزاره‌های منفرد (سه جلدی) علی باباچاهی به عرصه نقد شعر عرضه شده که از دیدگاهی متفاوت و غیرمعمول، نقد و بررسی شعر جدید و جوان امروز ایران را مدّنظر قرار داده‌ است. در زمینه آنتولوژی شعر نیز با آثار در خور تأمل روبه‌رو بوده‌ایم: «از نیما تا بعد، فروغ فرخزاد» ـ «از نیما تا بعد، شمس لنگرودی ـ بخش دو ـ» ـ «هفتاد سال عاشقانه، محمدمختاری» ـ «عاشقانه‌ترین‌ها، علی باباچاهی» ـ «هزار و یک شب، محمدعلی سپانلو» و... اما در آستانه برگزاری نمایشگاه بین‌المللی کتاب امسال، با کتاب «گزاره‌های پیوست، ۹۰ سال شعر نو فارسی نوشته علی باباچاهی» روبه‌رو هستیم که توضیحات بالا مقدمه‌ای کوتاه بر آن بود.نخست باید گفت که این کتاب در ۶۵۲ صفحه فراهم شده و از ژانرهای مختلف شعری نمونه‌هایی آمده است. کتاب با مقدمه‌ای در ۱۳ صفحه همراه است که با عنوان «کلید نقره» چیستی و چرایی تدوین آن را توضیح می‌دهد. این مقدمه دارای ۱۶ بند است و در هر «بند» تعدادی از شاعران را «گروه» می‌کند. جالب اینکه هر «بند» زیر عنوانی قرار دارد که برگرفته از مصراع یا نیمه مصراعی از شعرهای نیماست که حدوداً چرایی همنشینی شعر و شاعران آن گروه را تلویحاً نشان می‌دهد. شکل‌گیری این آنتولوژی به امر زمان و ساحت‌های زیبایی‌شناسی نمونه آثار نظر دارد. از «گروه» که نام می‌بریم بدین معناست که لزوماً در ذیل آن با انبوهی از نام‌ها مواجه می‌شویم. گاهی در ذیل یک گروه با دو ـ سه نام روبه‌رو می‌شویم که افزون بر سنخیت آثارشان، هم‌زیستی تاریخی (تقویمی) دارند. در مَثَل زیرگروه ۵ «باهوش‌های سرکش/ اما» فقط تندرکیا و هوشنگ ایرانی آمده‌اند.در مقدمه کتاب آمده است: «کتاب حاضر یک آنتولوژی متعارف نیست، چرا که تنظیم و فصل‌بندی آن معطوف به حضور جریان‌ساز‌ها و نیز مدعیان جریان‌سازی است». در عین حال به موازات آن نحله‌های مختلف شعری مورد مطالعه قرار گرفته و به گزینش نمونه آثارشان پرداخته شده است. «۹۰ سال شعر نو فارسی» به نوعی روند کلی تحول «تدریجی ـ جهشی» شعر نو فارسی را از آغاز «افسانه ۱۳۰۱» تا کنون نشان می‌دهد (ص ۱۳). نکته قابل اشاره این است که شواهد (نمونه آثار) به تعبیر باباچاهی، گذر زمان را در شعر و شعر را در گذر زمان نشان می‌دهد. از سویی این شواهد، جریان‌ها و موج‌های گذرا و سنگین‌گذر را در طول این ۹۰ سال زیر نظر دارد. از همین منظر می‌توان گفت گرچه گزینش شعر‌ها مبنایی ارزش‌شناسانه دارند اما به عیان پیداست که در این مورد نخبه‌گرایی حرف نخست را نمی‌زند. در عین حال حضور شاعران معتبر ـ اگر نگوییم نخبه ـ بر چهره برخی دیگر پرتو ـ و نه سایه ـ افکنده است. عدم نخبه‌گرایی را بدین جهت مطرح کردم که زیر عنوان «یاد بعضی نفرات» نام ۴۴ شاعر آمده که باباچاهی در این مورد توضیح می‌دهد: «این گروه کم و بیش (ز کاروان جدا مانده)‌اند، هر یک به دلیلی! از عدم استمرار کاری گرفته تا حضرت اجل که مصلحت وقت را در این دیده که مهلت و کار بیشتر از چنگ آن‌ها به درآوَرَد. تعدادی از این شاعران اما همچنان می‌نویسند و شدیداً در بند نظرات و علایق چهل ـ پنجاه سال پیش خودشان‌اند» (ص ۱۱). اما در این گروه با چهره‌های با استعدادی نیز روبه‌روییم که خوش درخشیده‌اند و دولت مستعجل بوده‌اند. «۹۰ سال شعر نو فارسی» همانطور که باباچاهی در مقدمه کتاب یادآور می‌شود کاری‌ است متفاوت از دیگر آنتولوژی‌های شعر که در جای خود بسیار معتبرند. آنتولوژی‌های شعر تاکنون به این شیوه مرسوم عمل کرده‌اند که نمونه آثار و شاعران حاضر در کتاب بر مبنای تاریخی و بدون هیچگونه تفکیک و تشکیک زیبایی‌شناسانه‌ای ـ نه لزوماً به صورت فلّه‌ای ـ به کتاب راه یافته‌اند. بنابراین اینگونه آنتولوژی‌ها از نیما شروع و به جوان‌ترین شاعر ختم می‌شوند. در «۹۰ سال شعر نو فارسی» وضعیت به کلی فرق می‌کند، این کتابِ «جریان‌محور» گرچه مبنای تاریخی «حرکت»‌ها را زیر نظر دارد، اما جریان‌ساز‌ها و مدعیان جریان‌سازی که ‌گاه درون‌ساز بوده‌اند را محور کار قرار داده است. از این‌رو ‌گاه شاعر جوانی که هم‌سنخی خود را با جریانی شعری نشان می‌دهد، به ضرورت در میان (یا پایان) کتاب پدیدار می‌شود. در این کتاب اعتبار شعر شاعرانی که میانه خوبی با جریان‌سازی ندارند یا فاقد چنین ظرفیتی‌اند، به خوبی نشان داده شده‌است. در مَثَل ذیل عنوان «بخوان این همسفر با من ـ ب» از ۲۶ شاعر آثاری آورده شده است. باباچاهی در این خصوص توضیح می‌دهد: «... تعدادی از برجسته‌ترین‌های شعر امروز در میان نام‌هایی که در اینجا آمده‌اند، را می‌توان مشاهده کرد ـ ص۹».با تأکید می‌توان گفت که هیچگونه «ژانر» شعری از قلم نیفتاده است. صحبت از «شعر نو» فارسی است اما غزل‌سرایانی که دستی در نوسرایی دارند ذیل عنوان «بخوان‌ای همسفر با من ـ پ» آمده‌اند. ناگفته پیداست که عنوان‌ها سببی نیامده‌اند، «جنسِ» شعر و وجه تقویمی (زمان حضور) شاعر در تعیین عنوان‌ها نقش اصلی را برعهده دارند. در این کتاب‌گاه یک شاعر، یک‌تنه «عنوانی» را به خود اختصاص می‌دهد و شاعرانی که شعرشان رفاقت و سنخیتی با شعر او دارد ـ نه لزوماً تأثیر پذیرفته ـ ذیل عنوانی دیگر، «گروه» شده‌اند. نکته قابل تأمل اینکه به زبان سیاسی باید گفت این کتاب جنبه فراجناحی دارد. معیار گزینش، ارزش نسبی آثار بوده است در نتیجه با شاعرانی در این کتاب برخورد می‌کنیم که احتمالاً در دیگر آنتولوژی‌ها نشانی از آن‌ها نیست. در عین حال این موضوع سبب شده که شاعران قصیده‌سرا، رباعی‌پرداز و غزل‌سرا در این کتاب راه یابند، چرا که صحبت از «۹۰ سال شعر نو فارسی» در میان است. عدم حضور این تعداد شاعر احتمالاً براساس نقدی سلبی صورت نگرفته است. از همین منظر به تعداد ژانرهای شعری اهمیت داده شده و بر مکث و درنگ بر یک یا دو ژانر پرهیز شده است. در مًثَل ذیل عنوان «ماه می‌تابد رود است آرام» که خود پنج بخش را تشکیل داده، به شعر ساده اختصاص دارد. تفکیک این بخش از یکدیگر تصریحاً بر اساس قدمت حضور شاعران صورت گرفته، در عین حال این «هم‌نشینی» به وجه مشابهت و احتمالاً ارزش‌های زیبایی‌شناسانه شعر‌ها توجه دارد. به نظر می‌رسد که این آنتولوژی خواسته چیزی دیگر ـ نه لزوماً بهتر از دیگر آنتولوژی‌ها ـ باشد و بر معیارهای ثابت و از پیش مقرری استوار است. داوری در این مورد ، بی‌گمان بر عهده مخاطبان است.حرف آخر اینکه: شیوه تدوین این کتاب ـ فصل‌بندی‌ها و اسم‌گذاری‌ها ـ البته با توجه به مقدمه کتاب، گویا کروکی شعر نو فارسی را از دیروز تا اکنون کشیده است تا پژوهشگران با توجه به دقت در طرح این کروکی، به توسعه، گسترش و شرح و توضیحات خاص خودشان بپردازند. ضمن اینکه باباچاهی در این مورد خود در طول سال‌ها دست روی دست نگذاشته: «از گزاره‌های منفرد» گرفته تا «سه‌ دهه شاعران حرفه‌ای» ـ «شعر امروز، زن امروز» و این آنتولوژی که آثار ۲۸۵ شاعر نو‌پرداز را در بر می‌گیرد.

دیدگاهتان را در مورد این مطلب بیان کنید :
نام و نام خانوادگی *
ایمیل
وب سایت
متن پیام *
  کد امنیتی
کد امنیتی *
 
دیدگاه کاربران:

دیدگاهی وجود ندارد