مطالب و نوشته‌های اخیر | آرشیو

شعرهایی از میثم ریاحی در

شعرهایی از میثم ریاحی در "کتاب هفته خبر "

شعرهایی از میثم ریاحی را در شماره 171 (هفته چهارم مهر ماه 1396 ) کتاب هفته خبر ، مجله ای درباره ادبیات ، فرهنگ ، هنر ، جامعه و ... بخوانید . کتاب هفته خبر با صاحب امتیازی و مدیر مسئولی حسین واحدی پور و دبیری بخش ادبیات سید فرزام حسینی شنبه هر هفته منتشر می شود.

سه شعر از میثم ریاحی در مجله قلمیاران

سه شعر از میثم ریاحی در مجله قلمیاران

سه شعر از میثم ریاحی در بخش "کافه شعر" شماره شهریور ماه 1396 ماهنامه سراسری فرهنگی اجتماعی قلمیاران منتشر شده است .

شعری برای مقام شهید از میثم ریاحی 
در خبرگزاری ایسنا 
به مناسبت شهادت محسن حججی

شعری برای مقام شهید از میثم ریاحی در خبرگزاری ایسنا به مناسبت شهادت محسن حججی

مانندِ قَطعیتِ درخت
می میری   /   تا زنده بمانی برای من
تا چشمه ای بزرگ
در چشمه ای بزرگ
غرق باشد

نقدی بر شعر میثم ریاحی در
«کلمات بیش از آدمی رنج می‌برند»
آنتولوژی شعر شاعران معاصر

نقدی بر شعر میثم ریاحی در «کلمات بیش از آدمی رنج می‌برند» آنتولوژی شعر شاعران معاصر

هفت: بافتارهای منفرد؛ میثم ریاحی، آرش نصرت اللهی، شهرام پور رستم، کروب رضایی، حسین طوافی، مزدک پنجه‌ای، محسن موسوی میرکلایی، بهنام فرخی، موسی زنگنه، هوشنگ رئوف، حمید آل یوسف و احمد فریدمند. جذابیت‌های کلامی-لفظی، زبان فرمی، مضامین عاشقانه همراه با حس‌های نوستالژیک که گاه از زاویه عصیان به آن نگریسته شود در توصیف شعر این دسته از شاعران آمده است.

آثار میثم ریاحی | آرشیو

prev
next

پنج شعر از میثم ریاحی در روزنامه اطلاعات ضمیمه ادبی فرهنگی
28 اردیبهشت ماه 1394

 

* منبع : ضمیمه ادبی فرهنگی روزنامه اطلاعات / سه شنبه یکم دی ماه 1388 / شماره 24646 . شعرهایی از میثم ریاحی . منتشر شده در مجموعه "وقتی صدا را مرتکب شدم " انتشارات نگاه 1393 .

روزنامه اطلاعات

1

از ما کدام سو می آید و

کدام پنجره تا اَذان تلخ نمی شود     

که من        برگردم و      

آخرم را

بزنم به باران      وای        بمیرم

 

از ما

کدام سو می آید     ماه

که تو بتوانی

بنشینی و

برایِ آمدنِ شمالی که از دروغِ بزرگِ تمشک ها باز می گردد

کفِ مُرتَّبی بزنی

 

2

وقتی      هر روز

از شانه هایِ تو

گوزنِ گُسترده ای سفید          

می آید و     

           در چشمانم        مُنتشر می شود

           چگونه مُرده ام ؟       

                                و تکرارِ کُدام ویرانه ام ؟

 

وقتی تو

در فاصله هایِ من

دنبالِ جنگلِ تازه ای       

از شکلِ روز و          همین حاشیه هایِ زخم می گردی

آیا زنی که آویخته شد

بالا رفت

و در خاک          پایِ حنجره هامان خندید

                                                      من نبودم ؟       

 

3

تنها

میان آتش و             نزدیکِ بالایِ آسمان

همین که آرزویِ مَحال نیستم

همین که جهان

اینگونه در آغوشم

می گیرد و

              در شعری کوتاه          می سُرایدم

همین که برعکسِ نگاهِ شقایقم

همین که در دو سویِ قاب زخمم

همین که

خاطره ای دیگر         شکل نمی گیرد           در چشمانم

همین برای همیشه مات تر سُرودنم

برای همیشه نزدیک تَر بودنم به خواب

برای ملافه هایِ سفیدِ رویِ صورتم

برای گلویِ آرام و

                     جاری ام در آب         کافی نیست ؟

 

4

به صورتم گُفتم باش

تا تکرارِ خلوتِ خاکیِ مرگ

جاری در کُنجِ قاب و      

خوابِ شکل باشد و گوش ماهی ها

می خواهم     

 سایه ی کوچکِ آب باشم و

به خاطرِ حتّا بادبادک ها

تکّه تکّه با خودم بروم

امروز

چندم شهریور است

و من

جیغ کشیده ام تا

به انتها رسیدم

به شباهتِ تنهایی ام به هیچ

به تاقچه      که با کودکی ام پیر شد

و یک عمر

نیمه کاره ماند ..

 

5

حالا

وقتی در این هوا

از سرگیجه های باغ        خوابم برده و

توازنی شکل گرفته است

چه فرق می کند که تو

با بهار بنشینی و

در استکان چای       بزرگ شوی

یا در امتداد ماه

بروی و

خودت را        تحویل دهی

من     

برهنه می شوم و     این جا        

با کلمه ای قرمز     

                        از کاکتوس می گذرم

دیدگاهتان را در مورد این مطلب بیان کنید :
نام و نام خانوادگی *
ایمیل
وب سایت
متن پیام *
  کد امنیتی
کد امنیتی *
 
دیدگاه کاربران:

دیدگاهی وجود ندارد