مطالب و نوشته‌های اخیر | آرشیو

میثم ریاحی ،نفر سوم جایزه شعر فراسپید ایران

میثم ریاحی ،نفر سوم جایزه شعر فراسپید ایران

خبرگزاری ایسنا ، ایبنا و ایرنا : هیئت داوران همچنین ضمن تقدیر کتبی از شعر شاعران  کتایون ریزخراتی، سعدی گلبیانی، علی جهانگیری، شهرام گراوندی، سعیدە کشاورزی، محمد علی نوری، حمید باقری، سینا بهمنش، حسین اشراق و فرحناز عباسی جایزە سوم شعر برگزیدە را مشترکا بە مهدی قلایی، ایمان صفری، رضا روشنی و میثم ریاحی تقدیم کرد.

 نظری به

نظری به"وقتی صدا را مرتکب شدم"میثم ریاحی علی مسعود هزارجریبی

فصلنامه نوشتا و مجله ادبی پیاده رو - ویژه نوروزی : در نهایت شاعر جوان این مجموعه کلام یاکوبسن را خوب درک نموده که "شاعری تجاوز به حدود زبان است " یعنی حتی معیار شکنی و در واقع فرا و فراتر از دوره پیشین کارکردهای زبانی و پرهیز نسبی از الگوها.با سیر و نظر به این مجموعه فضای بحث و چالش و تأمل برای شاعران جوانی که شالوده شکنی در لذت متن و تفکر زایش شگفت را جستجو می کنند پدید می آید.

نگاه به

نگاه به "وقتی صدا را مرتکب شدم " میثم ریاحی امیر حسین بریمانی

روزنامه ایران ، صفحه 8 ، یکشنبه 16 اسفند 1394 : در این اشعار به بهترین شیوه ممکن روایت به کلی نفی شده و همان منطق درونی راهگشای مخاطب است. نهایتا میثم ریاحی را می باید یکی از شاعران خوب دانست که آمیزه ای از زبان شعر دهه چهل و تلقی خود از امر انتزاعی را در شعریت اش بنا نهاده است.

دانلود ویژه برنامه دوم میثم ریاحی در رادیو فرهنگ

دانلود ویژه برنامه دوم میثم ریاحی در رادیو فرهنگ

گروه ادب و هنر رادیو فرهنگ در برنامه ای با نام «کارنامک» با حضور ابوالفضل پاشا بعنوان کارشناس و مجری ، به بررسی روند کار شاعران امروز ایران می پردازد. در این برنامه ، روند کار تعدادی از شاعران امروز با حضور خودِ شاعران بررسی می شود. میثم ریاحی شاعر گلستانی ،  یکی از شاعران امروز ایران است که در دومین حضور تلفنی اش در "کارنامک" به بحث پیرامون مجموعه " وقتی صدا را مرتکب شدم " پرداخت . این برنامه در تاریخ 23 بهمن ماه ، ساعت 11:30 ظهر از همین شبکه رادیویی پخش شد .

آثار میثم ریاحی | آرشیو

prev
next

آینه های رو به رو چند شعر از میثم ریاحی در روزنامه جام جم
28 اردیبهشت ماه 1394

آينه هاي روبه‌رو
چند شعر از ميثم رياحي
شعر شاعران شمال در اکثر موارد جوهره و تماشایی دارد که بی‌آن که نام شاعر بر پای آن حک شده باشد قابل تشخیص است ، شعری که از لابه‌لای سطرهایش می‌توان تازگی و عطر نارنج را استشمام کرد و باران و دریا ، عاشقانه‌های شاعران شمال را گاه طوفانی می‌کند و گاه آرام و ساحل‌نشین و مخاطب را به خلوت زیبای خود دعوت می‌کند.

میثم ریاحی از همین دست شاعران است؛ شاعری که بدون امضا می‌توان به جغرافیای زندگی‌اش پی برد؛ جغرافیایی سبز، شاعری صمیمی که با زبانی سالم خوب عاشقانه می‌سراید و امروز با چند شعر مهمان آینه‌های روبه‌روست.

جام جم

1

و باز

می آیی        

پنهان     در سبد های انگور

با چهره ای

که فنجانم را     کامل می کند

 

این جا     تنها

از میان دست ها

مانند شبی       

که خودش را       گم کرده است

با تمام تفاوت ها

با تمایلم به آه       به برف        

تو

چشمان باد را

به تأخیر می اندازی و

شاخه های گیلاس

لُخت می شوند          در اندامم

2

حالا

وقتی در این هوا

از سرگیجه های باغ        خوابم برده و

توازنی شکل گرفته است

چه فرق می کند که تو

با بهار بنشینی و

در استکان چای       بزرگ شوی

یا در امتداد ماه

بروی و

خودت را        تحویل دهی

من     

برهنه می شوم و        این جا        

با کلمه ای قرمز     

                        از کاکتوس می گذرم

3

بگذریم که همیشه

صورتم به شکل سوالی

در دستت بود و

صدای افتادنم در تو

لب هایم را می لرزاند

دیگر ، باید باور کنم

این قلب من است

که در سینه ی تو می زند

این ، صدای پِچ پِچِ چشمان تو است

که در پوست من نمی گنجد

باید باور کنم

تعارف مژه هایت را

و این مسئله ی ساده را که با هم

روی یک میز  ، با خوردن عسل

                            از صبحانه لذت ببریم

مردم شهر

راست می گویند

مجنون تویی

                  که لیلی من شدی !

 

* لینک روزنامه : http://www1.jamejamonline.ir/newstext.aspx?newsnum=100894967755

دیدگاهتان را در مورد این مطلب بیان کنید :
نام و نام خانوادگی *
ایمیل
وب سایت
متن پیام *
  کد امنیتی
کد امنیتی *
 
دیدگاه کاربران:

دیدگاهی وجود ندارد